Lab·Ou

Avance das XXI Xornadas

2009-07-20T13:19:00.012+02:00

AS XORNADAS DE 2009 AVANZAN O SEU PROGRAMA
Mostras individuais como as de Miguel Brieva e Juanjo Sáez e colectivas como a de ‘Fanzine Enfermo’ ou a do Injuve, pratos fortes da edición

As vixésimo primeiras Xornadas de Banda Deseñada de Ourense, que decorrerán entre o 1 e o 18 do próximo outubro, traerán novamente á cidade exposicións e actividades relacionadas coa novena arte. Organizadas pola Casa da Xuventude de Ourense co apoio da Dirección Xeral de Xuventude e Voluntariado e mais do Concello de Ourense, contarán outra vez máis cun bo número de propostas creativas relacionadas cos cómics.
Entre os convidados con exposición deste ano está Miguel Brieva (Sevilla, 1974), artista cuxo estilo de crítica mordaz contra o sistema se reflicte en obras como Dinero, Enciclopedia Clismón ou El otro mundo. Parte desas páxinas e das súas colaboracións en medios como El Jueves, La Vanguardia, El País, Rolling Stone ou Mondo Bruto aparecen nesta mostra titulada «Sobras maestras», que organizan E-Veleta e Cajasol.
Non menos coñecido é Juanjo Sáez (Barcelona, 1972), autor dos libros Viviendo del cuento e El Arte, conversaciones imaginarias con mi madre, e máis recentemente do libreto que acompaña o último disco do grupo Los Planetas, Principios Básicos de Astronomía. Na súa exposición fará tamén un repaso á súa traxectoria como autor de BD, publicista e ilustrador.
Cuaderno de tormentas, o último libro polo momento do ourensán David Rubín, será protagonista dunha mostra de orixinais. A presenza autóctona non acaba aí, porque varios autores galegos están incluídos nas mostras colectivas do Fanzine Enfermo e do Certamen de Cómic e Ilustración Injuve 2008.
A primeira reúne obra dunha vintena de debuxantes españois e foráneos que se deron cita na revista homónima, unha publicación independente de oito números (publicados entre 2003 e 2007) que gañou en 2008 o premio ao mellor fanzine no Saló del Còmic de Barcelona, e que este ano foi recompilada nun volume integral por Astiberri Ediciones. O volume e a exposición inclúen traballos de Alberto Vázquez, Félix Díaz, Jorge Parras, Lola Lorente, Brais Rodríguez, Luci Gutiérrez, Pau Masiques, Iván Brunetti, Carlos Maiques, Fermín Solís, Jano, David Rubín, Clara-Tanit, Miguel Porto, Sascha Hommer e Martín Romero, entre outros.
A exposición do Injuve, pola súa parte, conta con obra de autores como Brais Rodríguez, Raúl Ariño, Martín López Lam, Jorge Parras, Carlos Arrojo, Kika Hernández, JM Ken Niimura, Raquel Aparicio, Marta Antelo ou Mar Hernández.
Outras dúas exposicións confirmadas son as organizadas para o stand oficial de Galicia como comunidade convidada do Saló del Còmic de Barcelona o pasado mes de maio, e que se expoñen así por vez primeira fóra dese marco. As mostras son «Viñetas descubertas. Certames galegos 2000-2008» —que recolle páxinas de Marcos Calo, Mariano Casas, Cosme, Jacobo Fernández, Jano, Juan Luis Pérez, Martín Romero, David Rubín e Antonio Seijas— e «Miña terra galega», composta por historias creadas para a ocasión por Diego Blanco, Manel Cráneo, José Domingo, Alberto Guitián, Emma Ríos, Kiko da Silva, Iván Suárez e Alberto Vázquez.

[O cartel das XXI Xornadas é obra de Martín Romero]

XX Xornadas de BD de Ourense

2008-09-26T16:49:00.004+02:00

TODO LISTO PARA AS
VIXÉSIMAS XORNADAS DE BANDA DESEÑADA DE OURENSE
A edición número 20 da «Festa Galega do Cómic»
decorrerá entre o 1 e o 18 de outubro

As XX Xornadas de Banda Deseñada de Ourense acollerán este ano oito exposicións. As monográficas estarán dedicadas a Rachel Deville (Firminy, 1972), francesa residente en Barcelona, autora do álbum Lobas (2007) —unha reflexión autobiográfica sobre a súa condición de irmá xemelga—; ao estremeño Enrique Flores (1967), ilustrador habitual en medios como El País e autor de BD en diversas revistas e do álbum Bebop (2000, xunto con Felipe Hernández Cava), acerca do jazz dos anos cincuenta; ao portugués Filipe Abranches (Lisboa, 1965), un dos máis persoais autores da escena actual, cunha decena de álbums de BD, como O diário de K, Al’Mutamid, 16 – 1 ou Pássaros; e a Roque Romero (A Coruña, 1978), colaborador de numerosos fanzines como Carne Líquida ou Barsowia, e participante nos álbums colectivos H2Oil e Barsowia en llamas.
No que respecta ás exposicións colectivas, estará a dedicada conxuntamente ás adaptacións á BD que de Romeo e Xulieta e de Tirant lo Blanc fixeron, respectivamente, os galegos David Rubín e Miguel Porto —que serán publicadas en breve por parte de SM—; a dos resultados da modalidade de Banda Deseñada do Certame Galego de Creadores Novos GZcrea 2008, convocado pola Dirección Xeral de Xuventude e Solidariedade; e mais a do Certamen Injuve de Cómic e Ilustración 2007, do Instituto de la Juventud.
Alén diso, as Xornadas dedicarán tamén unha pequena mostra ás súas vinte edicións, repasando os carteis, as portadas da súa revista O Fanzine das Xornadas (a máis veterana das publicacións dedicadas ao cómic en Galicia), os Premios Ourense, etc.

Cinema e BD
Haberá tamén proxeccións de cinema en pantalla grande, neste caso coa colaboración das salas Cinebox e do Cineclube Padre Feijoo. Serán dous filmes inéditos nas salas comerciais da cidade: o mércores 1 (20.30 e 23 h), El castillo ambulante, do xenial director Hayao Miyazaki (tamén autor de cómic), e o mércores 8 (20.30 e 23 h) Persépolis, codirixida pola autora da BD homónima en que se basea, Marjane Satrapi. Ambos os filmes foron gañadores de diferentes premios, ademais de teren sido nomeados para os Oscar na categoría de película de animación: El castillo ambulante recibiu a Osella de Ouro no Festival de Venecia, e Persépolis o Premio do Xurado no Festival de Cannes.
O programa inclúe ademais, como é habitual, presentacións de diversas edicións, entregas de galardóns (no transcurso dos actos de inauguración) e encontros cos autores.

O programa completo, tamén en breve na web www.casaxou.com/bd

Avance de programa das XIX Xornadas de BD

2007-08-09T13:09:00.000+02:00

Esta é a nota de prensa que enviamos hoxe aos medios

PRESÉNTASE O AVANCE DO PROGRAMA

DAS XIX XORNADAS DE BANDA DESEÑADA DE OURENSE

A décimo novena edición das Xornadas de Banda Deseñada de Ourense, que decorrerán entre o 3 e o 22 de outubro de 2007, presentará no festival Viñetas desde o Atlántico, da Coruña, un avance do seu programa de actividades.

Entre as exposicións confirmadas podemos destacar as monográficas dedicadas a Lola Lorente, Carlos Vermut e Pepo Pérez. Lola Lorente é unha das máis activas colaboradoras do desaparecido Fanzine Enfermo, e merecedora de varios premios en concursos, como o accésit nos premios do Injuve de Cómic de 2003 e o premio na categoría de Ilustración do mesmo certame en 2006. Publicou as súas BD tamén en revistas como NSLM, Dos Veces Breve, TOS, Humo e Ganadería Trashumante. Carlos Vermut, colaborador como ilustrador de xornais e revistas como El Mundo ou Man, publicou banda deseñada en Dos Veces Breve, ¡Dibus!, El Manglar ou a nova etapa de BD Banda; en 2006 publicou o álbum El banyan rojo (Dibbuks) e conseguiu tamén un dos premios Injuve de Cómic e Ilustración. Pepo Pérez, pola súa parte, colabora ilustrando artigos para Rockdelux; como debuxante de BD é especialmente coñecido polos dous álbums da serie El vecino (Astiberri, 2004-2006, con guión de Santiago García). É ademais crítico e teórico de cómics en revistas como U, Volumen, 9º Arte, Rockdelux e El Periódico de Catalunya, así como a través do seu weblog Con C de Arte.

Alén disto, as Xornadas repiten a experiencia da microexposición Delicatessen, unha mostra composta por só dez pranchas no espazo expositivo da Biblioteca do Campus de Ourense. Nesta edición, o autor seleccionado é Diego Blanco, premiado en distintos certames e activo membro do colectivo Polaqia. Blanco publicou en fanzines e revistas como Carne Líquida ou Barsowia, e forma parte da experiencia colectiva de Ediciones Ultralimitadas. En 2006 colaborou nas publicacións colectivas Capital (De Ponent) e Barsowia en llamas (Dolmen), e publicou o seu monográfico Tanque familiar.

Entre as exposicións colectivas desta edición das Xornadas, destacan a do Certamen Injuve de Cómic e Ilustración 2006, organizado polo Instituto de la Juventud, con presenza entre os premiados de varios galegos (David Rubín, Diego Blanco, Brais Rodríguez e Roque Romero); a titulada ConSecuencias: Historieta uruguaya, coordinada por Felipe Hernández Cava tamén para o Injuve, cunha ollada ao panorama actual dos autores de BD no Uruguai; Dez anos de BD galega, organizada pola Agpi, coa colaboración do festival Viñetas desde o Atlántico, que constitúe un repaso aos autores fundamentais nestes últimos anos no panorama da banda deseñada en Galicia; GZcrea 2007, con pranchas dos traballos gañadores e seleccionados na modalidade de Banda Deseñada do Certame Galego de Creadores Novos, convocado pola Dirección Xeral de Xuventude e Solidariedade da Xunta de Galicia; e a do Premio Castelao 2007, que contén as páxinas do álbum Aventuras de Cacauequi, de Jacobo Fernández, gañador deste concurso convocado pola Deputación da Coruña.

Encontros cos autores, actividades colectivas do Lab·Ou (Laboratorio Galego de BD experimental), presentacións de publicacións, e a entrega do Premios Ourense de BD comporán o resto do programa.

Para ver o avance completo en formato pdf, clicade aquí.

http://rapidshare.com/files/47899304/xorn-av2007.pdf.html

Sanrei en La tira más larga

2007-06-06T23:38:00.000+02:00

Ill'Rocco non é o único labourista que de momento participou no cadáver exquisito promulgado por Rafa Morey: o amigo Sanrei tamén aportou a súa arte na 27 viñeta deste experimento. Unha hábil transición que amosa que o neófito da loxia é un valor de futuro. Se queredes vela no seu contexto, premede no link. Cun pouco de sorte, o Lab·Ou comezará o seu propio cadáver nalgún futuro próximo.

Ediciones Ultralimitadas

2007-05-18T12:28:00.000+02:00

Bótadelle unha ollada a este link: Ediciones Ultralimitadas. É un interesante proxecto de autoedición online (segundo me conta Ill'Rocco, anda detrás o bo de Dieguito Blanco) onde están a pendurar BDs de Blanco ou Brais Rodríguez, e a última colaboración é un caderno de debuxos do inefable Roque. Todo bastante arty e filoexperimental, aínda que sen chegar a ser directamente labouriano.

La tira más larga: un cadáver online

2007-05-15T16:17:00.000+02:00

O amigo e filoexperimentador Ill'Rocco avisounos de que no blog de Rafa Morey se está a levar adiante un proxecto de cadáver exquisito colectivo aberto para calquera que queira participar (as instrucións, aquí), ao que humildemente bautizárono como La tira más larga del mundo. O mesmo Roque contribuiu neste experimento online realizando a viñeta n.º 10, que reproducimos aquí abaixo. Parécenos un exercicio interesante (aínda que discrepemos en parte coa metodoloxía: coidamos que para obter mellores resultados é preferible facelo a cegas e que os autores non coñezan as colaboracións anteriores ata estar rematado) e felicitamos aos promotores e aos participantes por animárense a montar este invento. Decidirémonos nós desde o Lab·Ou a comezar algún día ese cadáver por correo electrónico, tantas veces proposto mais sempre posposto?

Festa de Polaqia

2007-05-14T16:26:00.000+02:00

Os amigos de Polaqia avisan de que farán festa de presentación do último número do seu fanzine Barsowia na Coruña. O evento terá lugar o sábado 19 ás 19:00 na libraría Alita Comics (na rúa Orzán, en pleno itsmo). Seica haberá diyeis deses poñendo música e tamén prometen alcohol, así que non a perdades. Entre os polaqos anfitrións, moitos labouristas habituais estarán presentes, como Ill'Rocco, Steiner from Mars, Covelow, Magog e Diablito Beer, e se os vedes seguramente non terán ningún problema en facervos unha tira palindrómica monovocálica, un morlaque trapezoidal ou un cadáver exquisito mimetizado, así que non dubidedes en achegarvos ao seu carón. Se queredes máis datos, ide á súa web.

Jorge Parras en Argh!

2007-05-02T11:51:00.000+02:00

En Barcelona coñecimos aos mozos do (tristemente defunto) Fanzine Enfermo. Moitos deles están hoxe en día nun novo proxecto artístico, o fanzine Argh!, que dende aquí recomendamos a todos os lectores filoexperimentadores. (Algúns rapaces de Barsowia sentíanse felices mais un chisco culpables por teren gañado o premio do Saló que xulgaban que seica lles podería ter correspondido aos enfermos... Dende aquí somos incapaces de resolver esta cuestión salomónica pois ámbolosdous están macanudos: é como que che pregunten 'A quen queres máis, a mamá ou a papá?' (aínda que aos polaqos os coñecemos máis e o roce fai o agarimo... pero non divaguemos).

Elfelix e Jorge Parras teñen unha abraiante inventiva, un gusto polo absurdo e polo non-sense contaxioso, e sobre todo un sorprendente dominio da narrativa secuencial, que lles permite facer numeriños coma este: dúas páxinas de desquiciada multilectura multidireccional, obra do Parras. Será só un divertimento formal no que non se está a contar nada, pero mira que non amosan a potencialidade da BD como medio. Seguide de perto a estes valencianos, que teñen talento e darán que falar.

As fotos barcelonesas de Magog

2007-04-27T23:48:00.000+02:00

Que lles parece esta instantánea na que os nosos übermenschen labouristas Stereotopffer e Ill'Rocco filosofean sobre o humán e o divino tirados no frío chan do Eixample barcelonés, seguindo o exemplo do sabio Dióxenes de Sínope? Queren coñecer os excesos etílicos e momentos de esparcimentos dos membros deste Laboratorio e demais persoeiros do mundo da BD galega e nacional no pasado Saló? Pois pásense por este fotolog do irmán Magog, retratista oficial do Lab·Ou en Barcelona, para coñecer a cara máis espontánea dos enfants terribles das nosas viñetas.

Retornados de Barcelona

2007-04-27T23:21:00.000+02:00

Xa pasaron uns días desde que regresamos da nosa estadía no 25º Saló de Barcelona, e tras un resfriado de media semana (estes cambios de clima, entre o Atlántico e o Mediterráneo, son tremendos), xa estamos listos para reincorporarnos ao noso labor. Dende logo, pagou a pena visitar o Saló: é un deses eventos que por moito que che conten, tes que velos en persoa para poder asimilalos. A nosa intención de facer algún experimento barcelonés amosou ser demasiado optimista (non coñeciamos o ritmo frenético do festival; todo o mundo andaba de aquí para acolá, sempre era tarde, como para o coello branco de Alicia), mais pode que aínda algún labourista asistente se anime a facer algún intento en diferido (¿esas anécdotas barcelonesas?).

Porén, xulgamos que a nosa participación foi beneficiosa e productiva. Démonos bastante a coñecer por esas terras afastadas, repartimos bastantes Fanzines das Xornadas (co noso artigo de presentación) ás persoas axeitadas, coñecimos a candidatos potenciais para unírense ao Laboratorio e fixemos contactos con xente inesperada. Pero sobre todo, botamos unhas cantas partidas ao futbolín do stand da BD galega e colámonos na entrega de premios, puidendo estar presentes cando saíron victoriosos os nosos benqueridos David Rubín (ese Diablito, finalmente consolidado) e a troupe de Polaqia (entre os que hai moito labourista: os Covelos, Emma, Roque e cía), mellor fanzine por Barsowia. E por riba o pope Miguelanxo, Gran Premio deste ano. Noraboa a todos eles, xa sabedes o moito que nos aledamos por vós.

Nos vindeiros días, máis cousiñas do Saló e mellor dixeridas.

(O debuxo da esquerda, de Robledo, estba no stand galego a case dous metros. Unha chulada de maqueta. A ver se conseguimos fotos.)

Emile Bravo en El Manglar

2007-04-15T14:23:00.000+02:00

As cousas van por ciclos. Tras uns meses sen ningunha publicación especializada en BDs, de súpeto abren novas revistas como El Manglar ou Aaargh, renacen vellos experimentos fanzineiros como 2 veces breve ou o Fanzine enfermo, e chegan os novos números de Barsowia e a reformulada BD Banda, co que nun curto periodo de tempo nos atopamos nos nosos andeis de súpeto con varias cabeceiras centradas en historias curtas. O que a nós no Lab·Ou parécenos estupendo. De sempre, as pezas breves permiten xogar máis coa experimentación e a narrativa gráfica que as historias máis longas.

De entre todo o que se viu editado nestas revistas, destacariamos en primeiro lugar unha BD muda de 10 páxinas feita polo francés Emile Bravo, que aparece no n.º 1 de El Manglar, editada por Dib·buks; aínda que tamén a atopamos no último volume da antoloxía periódica Mome de Fantagraphics (cousas da globalización). Ademais de polo seu militante alegato antimilitarista e por ser unha lúcida (e ao mesmo tempo divertida) reflexión sobre a situación en Oriente Medio, encantounos polo seu meritorio uso dos iconos e metáforas visuais como substitutos da linguaxe verbal (nada novo, pero moi ben usado). Penduramos no blog as dúas primeiras páxinas deste cómic para que vos fagades unha idea, aínda que vos recomendamos a súa lectura completa, por suposto.

O Lab·Ou estará presente no Saló de Barcelona

2007-04-13T19:14:00.000+02:00

Acaban de confirmarnos que grazas entre outros ao decidido apoio da Casa da Xuventude de Ourense, o Lab·Ou acodirá á 25ª edición do Saló del Còmic de Barcelona, a feira máis importante da BD en España, que terá lugar do 19 ao 22 de Abril na Fira barcelonesa. O Laboratorio Galego de Banda Deseñada Experimental contará cunha presentación das súas actividades no stand da Banda Deseñada Galega o venres 20 pola tarde, que esperamos sirva de tarxeta de presentación deste proxecto a nivel nacional. Ademais, durante todo o Saló o Lab·Ou tentará desenvolver experimentos colectivos semellantes aos xa levados a cabo noutros eventos comiqueiros como o Viñetas desde o Atlántico coruñés ou as Xornadas de Ourense.

Sabemos que moitos dos labouristas e filoexperimentadores estaredes presentes no festival catalán, así que animámosvos a unírdevos á nosa presentación e a que participedes nalgún dos diversos exercicios que terán lugar no Saló, así como a exercerdes de embaixadores da causa investigadora galaica entre as xentes da industria. Aceptamos suxestións e recomendacións de cara ás actividades barcelonesas (para nós sería o primeiro ano alí, e ao non termos experiencia todo resulta descoñecido mais fascinante). Moita sorte aos amigos nominados (o noso Diablito tetracandidato, algo terá que caer; así como aos asociados polaqos, Alberto Vázquez e compaña).

Vita brevis, BD longa!

Convalidacións de Covelow (1)

2007-04-11T16:57:00.000+02:00

O noso estimado irmán Covelow apoderouse da contracapa do recentemente editado n.º 9 de Barsowia para colar un exercicio labourista. A plena cor, Sergio fai unha páxina que xoga coa idea de secuencia simultánea, partindo en paneis unha única escea para que o sentido de lectura e a distribución dos elementos aporten máis profundidade a unha historia en princicio lixeira. Noraboa a Covelow, por seguir experimentando máis aló das actividades deste laboratorio. Animamos aos demais compañeiros labouristas a que sigan o seu exemplo e nos envíen as súas BDs máis recentes para postealas no blog.

O novo Barsowia 9

2007-04-11T16:39:00.000+02:00

Os mozos de Polaqia son uns fervellasverzas que non paran de producir páxinas e páxinas de BDs. Xa nos vosos quioscos e librarías especializadas de cabeceira podedes atopar o último número do seu buque insignia, a revista colectiva Barsowia, a que fora galardoada co Premio do Público ao mellor fanzine na última edición do Saló de Barcelona.

Cunha fermosa (e ao mesmo tempo desacougante) portada de Brais Rodríguez, esta novena entrega contén historias de varios coñecidos do Lab·Ou, coma David Rubín, os irmáns Hugo e Sergio Covelo, Emma Ríos ou Roque Romero; así como doutras estrelas da BD galega (Kike Benlloch, Diego Blanco, Álvaro López, o xa mencionado Rodríguez, etc.) e internacional (Susa Monteiro, Paulo Monteiro). Non sexades parvos e ide mercala antes de que se esgote!

O blog de Steiner from Mars

2007-02-11T20:14:00.000+01:00

Un membro do noso colectivo, a nosa querida Steiner from Mars (que é coma a auga do planeta vermello: non se deixa ver moi a miúdo, pero cando aparece énchenos de esperanza), acaba de inaugurar blog homónimo propio. Acabamos de engadir o link na columniña correspondente da esquerda. Ídelle facer unha visitiña a Emma; seguro que non quedades defraudados coa súa arte.

Exercicios de Lab·Ou: Iteración de Magog

2007-02-08T17:56:00.000+01:00

Lamento moitísimo que ultimamente a páxina do Lab·Ou non teña moita vidilla, pero entre que os labouristas non mandades novas historias ou exercicios, e que eu estou nunha etapa persoal bastante mala e non teño tempo para buscar cousiñas que postear, isto está de capa caída.

Afortunadamente para nós, veu o irmán Magog a sacarnos do apuro presentándonos a súa proposta do último exercicio encomendado, a iteración (neste caso, versión total). É unha BD ben chula que funciona á perfeción, especialmente o gag das dúas últimas viñetas. Noraboa, Hugo.

Espero nos vindeiros días volver postear cunha mínima frecuencia, e cun pouco de sorte nunhas semanas retomar o ritmo frenético dos bos tempos. Pero lembrade que nós deberiamos ser meros intermediarios e vós os protagonistas destas páxinas.

A Brief History of America de Robert Crumb

2007-01-30T18:00:00.000+01:00

Lendo o outro día unha entrevista a este autor traducida polos traballadores rapaces de Entrecomics, vin que incluían a modo de ilustración a súa famosa BD experimental A brief history of America, sen personaxes, en plan fixo e baseando o seu aquel nunhas brutais elipses de varias décadas entre viñetas, e non puiden evitar facer un recorta e pega. Unha historia supersinxela e eficaz, que a día de hoxe segue a influenciar a numerosos debuxantes. Sen ir máis lonxe, lendo o recente Curses de Kevin Huizenga, vin nunha páxina unha homenaxe á narrativa desta pequena obra mestra da novena arte. A ver se me lembro de posteala algún outro día.

Punto ecuménico do morlaque

2007-01-26T18:25:00.000+01:00

Como puidestes ver (pois desta vez a votación foi espontaneamente pública na nosa lista de correo), os seguidores dos morlaques de Magog (que se decantaron en masa pola peceira) e de Cosme ían moi igualados, pero contando os votos privados, o amigo Cosme gáñalle a Hugo por un voto. Así que o exercicio De paseo por el parque será o agraciado cun punto extra ecuménico. Noraboa a Cosme polo recoñecemento, e tamén a Magog, que se currou unha participación doble.

Iteracións: Lewis Trondheim

2007-01-23T13:31:00.000+01:00

Pechamos o noso seguimento do OuPus 3, unha das obras máis axeitadas para introducirse na potencialidade bedeística, con esta iteración icónica total de Lewis Trondheim, efectiva pero cuestionable (realmente era necesario ese plano repetido do avión para contar esta historia?; funciona, pero...). Nos vindeiros días desde o nivel branco seguiremos propondo novos exercicios colectivos, pero desta vez sen cinguirnos tanto ao modelo do OuBaPo.

Iteracións: Étienne Lécroart

2007-01-19T17:53:00.000+01:00

Lécroart emprega (un pouco inxustificadamente, todo hai que dicilo) a excusa da itteración icónica para xogar aos trabalinguas repetindo tamén partes do texto nun diálogo de besugos. Algo collido polos pelos: os oubapianos tampouco son infalibles.

Iteracións: Killoffer

2007-01-17T16:12:00.000+01:00

Killoffer profundiza nunha única imaxe de partida, pero literalmente. Decidiu xogar co zoom e darlle capas de profundidade microscópica á súa iteración.

Iteracións: François Ayroles

2007-01-15T16:32:00.000+01:00

Unha variación posible no tema das iteracións: Ayroles aposta pola versión parcial do exercicio e repite un mesmo motivo central ao que lle varía o contexto en cada viñeta para mudar o seu significado pero manter esa sensación de déjà-vu ata o final. Curioso, aínda que non é un resultado tan redondo como xogar sempre coa mesma imaxe.

Iteracións: Jochen Gerner

2007-01-12T13:15:00.000+01:00

Aquí tendes un exercicio de iteración total do amigo Gerner, no que repetindo unha mesma imaxe fai variación humorísticas modificando os diálogos. A reiteración aparece xustificada para transmitir esa sensación de rutina burocrática e tediosidade.

Exercicios do Lab·Ou: Morlaque de Magog (2)

2007-01-11T10:58:00.000+01:00

Segundo dos morlaques feitos en Nadal que tivo a ben enviarnos o noso estimado irmán Magog. Xogando co feito de que a memoria dos peixes só dura uns segundos, construiu un divertido bucle en torno a un castelo que funciona á perfección. E sen precisar viñetas, tampouco.

Exercicios do Lab·Ou (8): Iteración icónica

2007-01-10T11:54:00.000+01:00

Pois pouco a pouco, por fin rematamos de visitar o OuPus 3, esa obra colectiva do OuBaPo francés que na nosa loxa tomamos como guía de iniciación no mundo da BD potencial. Xa só queda un exercicio colectivo que propor para esgotar os modelos propostos neste mítico manual, e será sinxeliño en comparación cos retos aos que vos tendes enfrontado de momento (tiras cruzadas, palíndromos, morlaques e demais fauna): unha iteración icónica.

Dentro das iteracións, podedes escoller o modelo total (citando do Grimorio [2.1.], "BD dunha ou varias páxinas na cal se repite a parte icónica en todas as viñetas; a mesma imaxe cambiando só os textos, ou ben un número limitado de imaxes recorrentes") ou o parcial (citando do Grimorio [2.2], "BD dunha ou varias páxinas en que se repite case por completo a parte icónica nas viñetas; a mesma imaxe con lixeiras variacións, ou ben un elemento recorrente que se repite en todas as imaxes na mesma posición"); pois ambos son empregados polos membros de L'Association nos seus exercicios.

Requisito fundamental para a validez do exercicio: ten que haber unha excusa argumental que xustifique a iteración icónica. Non pode poñerse unha repetición gratutita, que non case coa historia e sexa forzada, nin unha solución ex machina metida con calzador. Debe haber unha perfecta simbiose entre a forma e o fondo. Como podedes ver no exemplo de Jean-Christophe Menu que ilustra este post, a BD está construída mesturando iteracións totais e parciais que casan perfectamente coa excusa argumental, e por riba é muda. Ao ser un desafío menos complicado que os anteriores, só está valorado con 2 puntiños; pero mirádeo polo lado bo, é máis sinxeliño de cometer, así que animádevos a participar.

E xa só resta recordar os detalles de sempre: tedes un trimestre de prazo para mandárnosla se queredes optar a un punto ecuménico outorgado por votación popular dos participantes; lembrade que podedes empregar a nosa lista de correo para todo tipo de preguntas ou discusións sobre este exercicio, e que os filoexperimentadores aínda non afiliados podedes empregalo coma exercicio de ingreso; e que podedes contribuir no labor de documentación envíandoos BDs que coñezades que cumpran con estas características.

Vita brevis, BD longa!

Continúa a xira de David Rubín

2007-01-08T20:28:00.000+01:00

Por orde do irmán Diablito Beer, faise saber que continúa a xira de presentación da súa última obra, La tetería del oso malayo. A vindeira parada deste periplo será a fermosa e bedéfila cidade de Ourense, que recibirá a un dos seus fillos predilectos o día 13 no café Auriense. Máis información no blog de Monsieur Rubín, cuxo link teñen na barra da esquerda.

Exercicios do Lab·Ou: Morlaque de Magog (1)

2007-01-08T20:24:00.000+01:00

O irmán Magog non perdeu o tempo estas pasadas festas, e en vez de dedicarse a atiborrarse de turrón e ver galas malísimas de televisión, aproveitou para facer non un, senón dous morlaques. Este, titulado Astronauta, seica é do que está máis orgulloso. "No espacio, ninguén pode escoitar a túa voz". Nos vindeiros días, o outro.

Punto ecuménico do palíndromo

2007-01-05T16:25:00.000+01:00

Se na anterior votación popular os puntos estiveron moi repartidos e calquera podería ter levado o gato á auga, no caso do palíndromo o gañador foi escollido practicamente por unanimidade. Desde o primeiro momento, os participantes premiaron o exercicio de Ill'Rocco cos seus votos. Supoño que todos, coma bos compañeiros de fatigas, quixeron recompensar o evidente esforzo que supón unha BD de 19(!) viñetas das que a metade teñen que repetirse en orde directamente inversa, unha complexidade kamikaze pero afrontada con valentía e sen renunciar ás constantes fantacientíficas habituais na obra de Romero. Noraboa, Roque; tes un puntiño máis no teu cursus honorum , por vontade expresa dos labouristas. A seguir co bo traballo desde a Mariña!

Exercicios do Lab·Ou: Palíndromo de Covelow

2007-01-03T16:38:00.000+01:00

Aínda que chegou un par de días rematado o prazo de entrega do exercicio do palíndromo, finalmente decidimos aceptar esta banda deseñada do irmán Covelow, xa que ao coincidiren varios días festivos e unha fin de semana por medio era bastante plausible que o pobre Sergio non atopase ningún ordenador con internet dende onde enviala. Ademais, ten o detalle de estar feita a cor, o que é un traballiño. Pode que sexa por ser eu fan de Charlie Kaufman e das súas movidas autorreferencias, mais encántanme os traballos metalingüísticos coma este. Nun par de días, feita por fin a votación, coñeceremos ao gañador do punto ecuménico deste reto.

Ano novo, plantilla nova

2007-01-02T22:49:00.000+01:00

Hai tempo que queriamos facerlle un lavado de cara ao blog do Lab·Ou, pero todo eran pretextos para pospoñelo e retrasar os axustes... Ademais, o único que sabía reconfigurar o http era o Mestre Cerralleiro, ausente moitas veces dos labores diarios deste laboratorio (outras tarefas o ocupan), polo que esta Ama de Chaves non se atrevía a tocar nada non fose que armase un cristo e chimpase a páxina.

Pero co cambio a Blogger Beta, que dá algún que outro problema pero en xeral é máis sinxelo de manexar, e fuchicando un pouquiño, nunha tarde puidemos por fin atrevernos a mudar a vella plantilla por outra un chisco máis acorde co leitmotiv desta loxa (polo menos, a min o rollo pergamino en tono papel escurecido paréceme moito máis místico-máxico, onde vai parar...).

Esta nova presentación pode que aínda sexa provisional; imos probala uns días a ver que tal campa. Aceptamos todo tipo de suxestións sobre cores, tamaños e tipografías, xa que do que se trata é que tamén vos guste aos lectores.

E isto pode ser tamén a punta do iceberg das ideas que traemos para o segundo cuatrimestre de existencia deste proxecto. Mentres vós sigades participando e facéndoo viable, non seguiremos procurando difundir a experimentación e investigación en banda deseñada.

Vita brevis, BD longa!

Pre-Noitevella en Lab·Ou

2006-12-31T16:54:00.000+01:00

Os que teñades pensado ir de festa rachada en aninovo, que saibades o que vos agarda, según Mauro Entrialgo (outra páxina extraída dun extra de Nadal do Jueves).

Prego: Jean-Christophe Menu

2006-12-31T16:48:00.000+01:00

Unha opción semellante ao prego de Lécroart: deixar os estremos e prensar o resto. Menu comprimiu a súa BD de 18 cadriños nunha de 6 por medio dun prego en acordeón.

Santos inocentes en Lab·Ou

2006-12-28T09:30:00.000+01:00

Seguindo con El Jueves, unha páxina moi apropiada para o día de hoxe. Manel Fontdevila sempre é un crack, pero é que algúns momentos de La Parejita son insuperables.

Prego: Jochen Gerner

2006-12-28T09:29:00.000+01:00

Un exemplo sinxeliño de prego, pero igualmente efectivo. Só tedes que eliminar viñetas e axeitar o texto para que a BD agochada contradiga todo o exposto na historia principal. Polo señor Jochen Gerner.

Post-Nadal en Lab·Ou

2006-12-27T16:43:00.001+01:00

Reordenando unha estantería, atopei un vello extra de nadal de El Jueves (nin idea de por que o tiña gardado), e veume a idea de postear un par de páxinas estes días para captar o espírito das festas no blog. Para empezar, unha tira de Maikel moi apropiada para despois do 25: foi bo papá noel convosco, ou na vosa casa sodes máis dos reixes?

Prego: Lewis Trondheim

2006-12-27T14:36:00.000+01:00

Aquí o amigo Trondheim tírase de cabeza á piscina potencial, e non ofrece unha senón dúas reviravoltas narrativas no seu prego. Vale, os bocadillos da 2ª historia non acaban de encaixar ben, pero podemos perdonarllo por ser quen de agochar dúas BDs na mesma páxina, un exercicio dobre e sen rede.

Exercicios de Lab·Ou: Palíndromo de Sanrei

2006-12-27T12:40:00.000+01:00

Enviado no último momento (aínda que non por iso feito a medias), seguramente para poder participar na votación do punto ecuménico (o prazo remata pasado mañá, venres), o noso neófito irmán Sanrei márcase un palíndromo que resoará bastante no noso inconsciente colectivo por mor dos sucesos que nos "amenizaron" este verán. Pode que lle falte algo de chicha narrativa á BD, pero a cambio gaña ao capturar a esencia cíclica do evento (aleatorio, reiterativo e volta a empezar) que supoñen os incendios forestais.

A semana que ven veremos se foi este ou calquera das outras estructuras palindrómicas a seleccionada polos participantes do exercicio.

Pregos: Killoffer

2006-12-26T20:16:00.000+01:00

Parece unha BD chunga, pero non o é tanto. Comeza na viñeta de arriba e lese en zig zag no sentido das agullas do reloxo. Este Killoffer, tan innovativo coma sempre.

Por certo, bo nadal, labouristas! Entre que son festas, que non hai moito que publicar e que estamos a ter problemas para pasar o blog a beta (Blogger non era tan sinxelo como parece) imos baixar o ritmo de posteo ata o ano que vén. Pero vós sede bos e seguide co bo traballo.

Exercicios pendentes do Lab·Ou

2006-12-21T18:37:00.000+01:00

Por petición do irmán Magog na lista de correo do Lab·Ou, aquí tedes un esquema cos exercicios colectivos propostos ata agora pola organización e a data límite na que entregalos para que poidan optar por un punto ecuménico:

(3) Palíndromo: 29 de decembro (tedes só unha semaniña!)

(4) Morlaque: 16 de xaneiro

(5) Tiras cruzadas: 30 de xaneiro

(6) Volta e volta: 21 de febreiro

(7) Prego: 19 de marzo

O prazo para as mimetizacións rematou o pasado día 12, pero como non recibimos ningún exercicio, obviamente non repartiremos ningún punto ecuménico. Animádevos e participade!

Prego: François Ayrolles

2006-12-21T18:16:00.000+01:00

Outro exemplo francés de como agochar unha historia subliminar noutra principal. Prégandose horizontalmente, as seis primeiras viñetas convértense nun accidentado e irónico (con moita mala baba) epílogo da BD anterior. François Ayroles é o responsable.

Dobre cego: Bea Meleiro

2006-12-21T17:31:00.000+01:00

Bea Meleiro é máis coñecida nos círculos frikis por ser a noiva de Miguel Porto que polo seu bo facer como enfermeira de 1ª ou como perfecta anfitriona cumpreaneira. Porén, no último exercicio colectivo de Ourense conseguimos convencela para que participase creativamente, aínda que só fose con textos e non con debuxos. Á vista dos resultados, Stereotopffer faría ben en fichala como co-guionista.

Exercicios do Lab·Ou (7): Prego

2006-12-19T17:46:00.000+01:00

Co propósito de rematar de revisitar os exercicios propostos polo OuPus 3 (ese libro que consideramos un punto de partida ideal para adentrarse no mundo da potencialidade bedeística), imos saltar da multilectura e a reversivilidade ao eido das lecturas subliminares, própondovos que vos enfrontedes ao reto do prego en BD [5.1.].

Citando directamente do Grimorio en que consiste este tipo de exercicios: "BD dunha páxina que ao dobrarse amosa polo menos un ou máis discursos agochados, diferentes ou complementarios ao principal. Tras ler a historia principal, débese pregar a páxina seguindo as instrucións que veñen nela (cada debuxante escollerá as medidas dos pregos que máis lle conveñan) para atopar a historia escondida."

Coido que as dúas imaxes que acompañan este post (feitas por Étienne Lécroart) exemplifican bastante a mecánica do exercicio: unha BD inicial de 8 viñetas defendendo o multiculturalismo pregouse sobre si mesma polo medio, de xeito que se atopasen as metades das viñetas de cada estremo, formando unha nova BD de 2 viñetas que desvela un pensamento moito máis reaccionario e anti-inmigratorio. Os novos exemplos que subiremos nos vindeiros días amosaranvos outras posibilidades de prego.

Se participades deberedes enviarnos dúas imaxes da vosa BD: a de antes e a de despois do prego. O prego podedes facelo en horizontal ou vertical por onde prefirades, coa única condición de que sexa simétrico e regular. Se superades con éxito o desafío, 5 novos puntiños irán para os vosos marcadores.

E xa só resta recordar os detalles de sempre: tedes un trimestre de prazo para mandárnosla se queredes optar a un punto ecuménico outorgado por votación popular dos participantes; lembrade que podedes empregar a nosa lista de correo para todo tipo de preguntas ou discusións sobre este exercicio, e que os filoexperimentadores aínda non afiliados podedes empregalo coma exercicio de ingreso; e que podedes contribuir no labor de documentación envíandoos BDs que coñezades que cumpran con estas características.

Vita brevis, BD longa!

Convalidacións de Ill'Rocco (11)

2006-12-16T16:18:00.000+01:00

Esta é a última paxiniña que tiñamos gardada por aquí de Roque, da súa vida anterior a Lab·Ou. Estaba para situacións de emerxencia, e como estamos nunha tempada no que apenas hai cousas que postear, é un momento tan bo como calquer outro. A BD titúlase Introdución Dynamo, e convalidámoslla como restrición icónica pois optou por non debuxar aos protagonistas (supoñemos que con intención narrativa). Rocco, que cativo máis precoz nos eras.

Dobre cego: Roberto Noya

2006-12-14T17:48:00.000+01:00

Roberto non é un autor profesional, pero si un vello coñecido do mundiño, un grande amigo e un kamikaze que se apunta a calquera bombardeo cando llo pedimos.

Kochalka somos todos

2006-12-12T14:28:00.000+01:00

Mañá vou estar todo o día traballando fóra da casa [offtopic: se estades por Ourense, pode que vos interese asistir á conferencia que dan os protas da peli Camino a Guantánamo, pseudodocumental baseado na súa experiencia real nesa prisión, na Casa da Xuventude as 20 h, organizada por Amnistía Internacional], así que non sei se poderei actualizar o blog. Por iso déixovos este post bonus track.

Nos comments do Palíndromo de Porto xurdiu espontaneamente o debate "James Kochalka: mola ou apesta?", no que calquera pode participar e soltar tanta mala baba coma Rubín ou coma min. Roque contribuiu á polémica referíndose á "influencia" que este controvertido deus indie tivo sobre outros dabuxantes da terra, como Bernal Prieto e Brais Rodríguez. Así que rapidamente escaneo a proba do delito para os que non a coñezades: Barsowia publicou páxinas filokochalkianas, que vergoña para a súa incuestionable liña editorial... No fondo, para min está clarísimo: Kochalka somos todos.

Lecturas recomendadas polo Lab·Ou (2)

2006-12-12T14:06:00.000+01:00

Que conste que sempre é difícil xulgar a obra dalguén que coñeces en persoa (neste caso, dende o instituto) e que por riba che cae ben (aínda que teñamos as nosas diferenzas, como as nosas opinións diverxentes sobre James Kochalka, jeje). Todas as críticas negativas van quedar reducidas ou matizadas pola amizade que che une ao autor; custará ser imparcial. Pero tamén detesto as haxiografías camufladas de críticas. Supoño que tirarei polo camiño do medio e farei unha breve reseña na que quede claro que si, que me levo con David Rubín, pero que independientemente diso gustoume La tetería del oso malayo, recentemente publicada por Astiberri.

Antes de telo entre as miñas mans, asustábame a idea esta de “historias redebuxadas”. Por que non deixar as orixinais tal e coma estaban? Vale que Rubín terá evolucionado (e bastante) nos últimos tempos, pero tampouco cómpre renegar do pasado. Porén, non me disgusta o resultado final. Ademais de darlle unha coherencia visual ao conxunto, consegue adaptar a branco e negro detalles narrativos que nos orixinais aportaban os bitonos ou a cor (ex: os flashbacks de La luciérnaga).

Gústame que David comece a ter unha narrativa persoal e inconfundible, con recursos da casa que sabe empregar á perfección (como as viñetas sen borde que indican salto temporal ou as secuencias simultáneas nas que narra con travelling, unha técnica vista ao comezo de Patatas e Cosas que terminan... e especialmente ben desnvolvida no xa habitual prólogo). Tamén me gusta que o seu universo temático saiba asimilar e lle dea cabida a influencias tan dispares como os superherois, o manga e os funny animals sen que chirríen (incluindo homenaxes nada disimuladas a Superman, Batman e Lone Wolf and Cub), pasándoos pola minipimer e reciclándoos en relatos nos que o que importa son os sentimentos. Sigfrido e a súa tetería funcionan ben como nexo unificador de xéneros e situacións.

Para min, o que máis me gustou foi Las cosas que terminan por romperse, unha conmovedora historia de 70 e pico páxinas na que amosa a asimilación dunha ruptura sentimental, algo que fará que a todos os que pasamos por unha experiencia similar se nos poña a pel de galiña lembrando as sensacións que nesta BD se destilan. É impresionante como chegas a empatizar cos sentimentos narrados: será o máis parecido a unha autobiografía que Diablito fixo ata o momento (tendo en conta que todos os seus contos agochan radiografías emocionais)?

Unha boa lectura nunha edición coidada con mimo. Ademais, o autor vai facer xira de presentación, empezando pola Coruña, na que que promete dedicatorias e pasar unha tarde divertida. Avisados quedades.

Dobre cego: Hugo Covelo

2006-12-12T12:47:00.000+01:00

Hoxe, o ecumenicamente recoñecido Magog lémbranos no seu monólogo que ata a bazofia merece respeto.

Punto ecuménico do orgamo

2006-12-11T11:22:00.000+01:00

Durante a ponte os participantes do reto iconográfico de crearen o seu propio ideograma de orgasmo foron votando o que para eles era o exercicio mellor resolto. Curiosamente, case todas as opcións resultaron votadas e por un momento pensamos que habería un empate múltiple que anularía o plebiscito, mais a última hora a proposta do irmán Magog recibiu un voto de máis que a convertiu en gañadora do punto ecuménico outorgado polos labouristas. Noraboa, Hugo. E os demais que saibades que podería ter sido calquera de vós, así que a seguir co bo traballo!

Exercicios do Lab·Ou: Palíndromo de Stereotopffer

2006-12-09T16:22:00.000+01:00

Esta páxina palindrómica do amigo Porto hai tempo que xa estaba rematada; de feito, difundiuse pola nosa lista de correo, polo que moitos labouristas xa a coñecedes. Pero o autor Stereotopffer pediunos que a gardasemos na neveira e non a pendurasemos ata que non aparecese o fanzine no que ía saír publicada, durante o Expocómic de Madrid. Pasada esa data, supoñemos que o fanzine Lunáticos (dirixido por Carlos Martínez) xa vería a luz (por aquí non chegou) e que temos luz verde para difundir este exercicio de estilo do bo de Miguel. Unha nova historia de cazadores cazados habilmente construida e narrada. Non vos da envexa e pericia técnica e autoral do noso James Kochalka galego? Aínda estades a tempo de ser como el; tentade facer un palíndromo en BD!

Volta e volta: Jean-Christophe Menu

2006-12-08T15:56:00.000+01:00

Finaliza con este extracto do OuPus 3 a documentación sobre posibles upside-downs. Como noutras ocasións, Menu seméllame un bo ideólogo mais un artista bastante mediocre. Seguro que vós labouristas podedes superalo sen problemas.

Cadáveres exquisitos por internet

2006-12-07T12:42:00.000+01:00

O amigo Rubín (que acaba de publicar recentemente en Astiberri o seu novo álbum, La tetería del oso malayo, correde ás librarías a por el), enviounos un par de interesantes links relacionados co exercicio dos cadáveres exquisitos. O primeiro, Gates of Heck, ofrece unha galería breve pero interesante con algúns exemplos do libro Narrative Corpse, coordinado por Art Spiegelman, no que diversos participantes tiñan que continuar unha historia a cegas a base de aportar tres viñetas dun tirón cada un.

O segundo link, leva a unha páxina web en francés no que os participantes realizan un novo cadáver exquisito coa particularidade de que cada un se debuxa unha páxina (a cor!) dunha tacada.

O irmán Diablito argumenta que este tipo de cadáveres, nos que hai que debuxar algo máis ca unha única viñeta, lle parecen moito máis interesantes; os participantes están obrigados a contar algo con principio, nó e ata desenlace que continúe unha narración anterior e deixe as portas abertas para a seguinte contribución, polo que se evitan os momentos nos que se pasa a pataca quente ao próximo xa que non se sabe que contar, e tamén as pallas mentais sen sentido.

Vistos os exemplos, certo é que os resultados seguen a ser espontáneos mais un pouco menos á deriva e forzados que algúns momentos do cadáver coruñés. David propón facermos un cadáver colectivo por e-mail, no que os participantes tivesen unha semana para facer unha páxina. O nivel branco coordinariamos as entregas e o tempo de cada un, e unha vez rematada a BD publicariamola no blog para que todo o mundo a vise enteira. Estariades interesados en participardes nunha aventura deste tipo? Como haxa un mínimo de 5 ou 6 persoas, tiramos para adiante.

Dobre cego: Alberto Vázquez

2006-12-07T12:26:00.000+01:00

Comezamos a subir hoxe as metades do exercicio do dobre cego dedicadas a inventar o texto sobre a tira inicial de Calvin & Hobbes. Nun futuro próximo agardamos poder mesturar as dúas partes deste exercicio vía Photoshop para que poidades ver os híbridos resultantes. Mais agora, déixovos co manifesto teolóxico de Alberto Vázquez.

Volta e volta: François Ayroles

2006-12-05T11:27:00.000+01:00

É curioso comprobar como cada membro do OuBaPo leva ao seu terreo os exercicios de estilo comunais, e como en cada caso lle engade unha peculiaridade que os fai únicos e intransferibles. No caso de Ayroles, destaca a numerosa cantidade de palabras que inclúe na parte icónica e que xoga a invertir, de xeito que teñan significados moi diferentes cara arriba ou cara abaixo. Quizais é deformación profesional, pero como traductor non paro de pensar como se podería transmitir todo isto ao noso idioma, aínda que lamentablemente na maioría dos casos trátase de BDs impublicables...

Exercicios de Lab·Ou: Tiras cruzadas de Ill'Rocco

2006-12-04T11:11:00.000+01:00

O querido irmán Ill'Rocco, desde o seu retiro espiritual na Mariña lucense, non deixa de agrandar a súa obra e de crear cousiñas coas que abraiarnos día si e día tamén. Nesta ocasión opta por resolucionar o reto proposto pola coordinación dunhas tiras cruzadas, e faino con mestría aportando unha BD con nove posibles lecturas paralelas e simultáneas.

Moi ben, Roque. Mantendo o listón altísimo. Cinco puntiños máis, e cada vez máis perto do cambio de nivel. Curioso o catálogo de reliquias e obxectos arcanos que te marcas.

E unha cousiña máis: mañá remata o prazo de entrega do noso primeiro exercicio titorado, o ideograma orgásmico. A ver se na ponte, ou pode que xusto tras ela, outorgamos o noso primeiro punto ecuménico.

Volta e volta: Killoffer

2006-12-02T12:04:00.000+01:00

Para o seu upside down Killo decidiu crear viñetas medio surrealistas, nas que os debuxos son máis suxeridos que explicitados, con grandes caras formadas por todo tipo de elementos e figuras. Unha opción interesante.

Convalidacións de Magog (3)

2006-12-01T12:13:00.000+01:00

O noso camarada Magog enviounos hai unhas semanas unha interesante paxiniña, pero pediu que quedase conxelada ata que fose publicada antes. E coma os da revista web Move xa a penduraron, nós temos luz verde tamén para ensinala.

Hugo creou unha estructura de páxina simétrica (exercicio creativo 8.2.) coa particularidade de selo respecto aos dous eixos, o horizontal e o vertical. E todo moi sutil, sen fachendear. Seguirá esta serie adiante, e se é así aportará novas experimentacións? Teremos que agardar para velo.

Volta e volta: Jochen Gerner

2006-11-30T11:23:00.000+01:00

Este upside down de Gerner ten unha curiosidade: a volta da páxina está incluida como xiro argumental dentro da historia. Supoño que isto só se pode facer en casos coma este, con tramas que suceden dentro dun avión, ou noutros contextos deus ex machina. De todos os xeitos, curiosa reviravolta (nunca mellor dito) metalingüística.

Convalidacións de Cosme (5)

2006-11-28T13:31:00.000+01:00

Hoxe toca un post de luxo. O irmán Cosme cedeunos en exlclusiva a historia coa que gañou un 2ª premio na última convocatoria do premio GZ Crea, e aquí a estrenamos para o ciber-espazo. Un exercicio que podemos calificar de restrición do enfoque, narrado en cámara fixa dende un punto estático. Por fin Cosme sóltase esa melena de skater que ten e lánzase a xogar coa potencialidade narrativa, algo que de momento lle viamos timidamente pero nunca dun xeito tan directo. Noraboa, labourista: é unha chulada de BD. E eu creo que merecía o 1º premio.

Volta e volta: Étienne Lécroart

2006-11-27T11:32:00.000+01:00

Un novo exemplo de upside down que para min funciona perfectamente: Lécroart emprega debuxos o suficientemente ambiguos (xoga coas sombras e o branco e negro) para que xirada a páxina se convirtan nalgo completamente distinto.

Dobre cego: Jordi Pérez

2006-11-26T18:51:00.000+01:00

O último dos nosos dobres cegos debuxados, que pertence a un filoexperimentador local que xa colaborara connosco no BD 24x24. A ver se se anima a sumarse ao colectivo un día destes.

Volta e volta: Lewis Trondheim

2006-11-24T11:37:00.000+01:00

O afouto Lewis Trondheim ousa facer un upside down no que amosa as posibilidades narrativas deste exercicio: o que cara arriba semellaban debuxos positivos e pracenteiros, cara abaixo son negativos e tortuosos...

Dobre cego: Brais Rodríguez

2006-11-23T11:52:00.000+01:00

Hoxe, a aportación doutro filoexperimentador non asociado que formou parte do noso reto ourensán: Brais Rodríguez, un dos colaboradores máis interesantes do Fanzine Enfermo e de Barsowia. Polas súas historias de robots o coñeceredes.

Un exercicio colectivo do Lab·Ou nun futuro próximo?

2006-11-22T12:25:00.000+01:00

Ola, queridos Labouristas e filoexperimentadores:

Un dos propósitos fundacionais deste Laboratorio era promover “actividades de tipo colectivo ou que precisen da colaboración de varios autores”, e niso estamos. O vindeiro acontecemento no que presumiblemente nos reuniriamos os mesmbros desta loxia sería o Viñetas desde o Atlántico coruñés, pero como esa cita aínda é en agosto, e ata entón aínda quedan nove meses (unha eternidade), teriamos a intención de organizar dúas ou tres quedadas colectivas previas a ese evento, para seguir facendo experimentos en grupo, saír a beber unhas copas e gozar da compaña dos demais, esas cousas que se fan neste tipo de convocatorias.

Pensamos que un escenario ideal para unha hipotética primeira reunión podería ser a trastenda da librería especializada BD! en Vigo. É un espazo con mesas e tranquilo, suficientemente habilitado para unha xuntanza destas características, e ademais contamos co apoio de Melo e Eva, os simpáticos encargados da tenda, que foron os que se ofreceron encantados a albergar un evento coma este. Por outra banda, sabemos que Vigo é unha cidade máis accesíbel e mellor comunicada para reunirnos xa que estamos espallados por toda a xeografía galega (e con Porto en Madrid); e o feito de que varios Labouristas teñan residencia na urbe (Miguel, Emma, os Covelos, Pablo) facilitaría bastante os labores de loxística.

Os coordinadores xa preparamos un exercicio colectivo que se axeita as circunstancias temporais e espaciais deste acontecemento. Sería algo novo, que aínda non vos propuxemos nunca, moi interactivo entre os participantes, e relativamente sinxelo de facer, que podería levarse a cabo entre a media mañá e a media tarde dun sábado.

Pero para que esta proposta vaia a bo porto, temos que organizala ben, paso a paso. Primeiramente temos que asegurarnos da disponibilidade dos participantes. Se vemos que nun futuro próximo é complicado reunir a todo o mundo (ou polo menos a unha maioría significativa), posporiamos esta convocatoria para máis adiante. ¿Poderiades (e interesariavos) adicar un sábado do mes de decembro / comezos de xaneiro a este evento? De ser así, ¿cales serían as datas que máis vos convirían?

Outro punto importante é o feito de que nestes momentos o Lab·Ou non dispón de financiación (estamos tentando que non sexa así, pero agora mesmo non hai pasta) para sufragar os custos de desprazamento e aloxamento, polo que debedes ter en conta que cada un se responsabilizaría dos seus gastos; a participación sería voluntaria e desinteresada. Esa é outra das razóns pola que a opción Vigo sería interesante: cun pouco de sorte os nativos ou residentes poderían aloxar aos foráneos por unha noite; ou ben podería artellarse todo de xeito que os estranxeiros puidesen regresar ás súas cidade no último tren / autobús da noite. Igualmente, se por razóns pecuniarias non é este o mellor momento para vós para realizar este exercicio e preferides pospoñelo ata que o Laboratorio poida facerse cargo dos gastos, é o momento de sabelo.

Agardamos que a través da lista de correo poidamos coordinar a planificación deste hipotético evento. Para calquera cousa, xa sabedes como contactar co nivel branco; estamos aquí para escoitar as vosas suxestións e tentar resolver as vosas dúbidas.

Vita brevis, BD longa!

Exercicios do Lab·Ou (6): Volta e volta

2006-11-21T19:21:00.000+01:00

Despois de afondar no eido dos exercicios de multi-lectura, do que vos propuxemos tres retos seguidos (palíndromo, morlaque e tiras cruzadas), cremos que é bo momento de probar con algo novo, mais sen distanciarnos moito do paraugas do OuBaPo (ese modelo que sempre tentamos imitar). Por iso suxerímosvos abordar o tema da reversibilidade, titorando un exercicio de upside down ou volta e volta [4.1.] (para así seguir amosándovos exemplos do OuPus 3).

Citando directamente do Grimorio en que consisten os volta e volta: "BD anaclítica reversíbel dunha páxina en que, ao chegar na lectura á última viñeta, dáselle a volta á páxina (un xiro de 180º) e a narración continúa do revés. O debuxo debe ser suficientemente abstracto para permitir dúas interpretacións, unha de arriba abaixo e outra de abaixo arriba. O texto estará disposto en ambas as dúas direccións, cara arriba e cara abaixo". O inventor dos upside down foi Gustave Verbeek, que xa entre 1903 e 1905 facía BDs cunha estructura invertible (un exemplo delas está a ilustrar este post).

Requisitos para este exercicio titorado: non se trata de debuxar unha historia que poida lerse do dereito e do revés permanecendo igual (iso sería un ambigrama, exercicio 4.2.), senón unha que se desenvolva nas dúas direccións, na que os seus debuxos ollados en cada sentido signifiquen algo distinto. Non hai unha extensión mínima en canto a viñetas. Se triunfades nesta complicadísima encomenda, recibiredes outros 5 puntos para os vosos respectivos cursus honorum (para algúns pode que xa sexan os que lles permitan pasar de nivel).

Lembrade tamén que o prazo para entregardes o noso primeiro exercicio titorado, o ideograma de orgasmo, expirará o 5 de decembro, polo que dádevos présa se índa queredes facelo e optar por un punto ecuménico.

Vita brevis, BD longa!

Dobre cego: Roque Romero

2006-11-20T16:39:00.000+01:00

Facía tempo que non subiamos nada do irmán Rocco ao blog... cousa rara por estos lares. Para amañar esta situación, a súa particular resolución do reto do dobre cego.

Dobre cego: Cosme

2006-11-18T16:20:00.000+01:00

Quizais, unha das versións que casualmente máis se asemella á tira orixinal de Calvin & Hobbes... Algo cheira a podre, a morte dunha legume.

Tiras cruzadas: Jochen Gerner

2006-11-16T16:42:00.000+01:00

Pechamos a documentación sobre tiras cruzadas ofrecéndovos unha BD de Jochen Gerner con cinco lecturas simultáneas: unha que segue o sentido habitual, da primeira á última viñeta, de esquerda a dereita e darriba abaixo, e catro tiras verticais de tres viñetas cada unha. Seguramente, vós seredes quen de facelo mellor que o amigo Jochen.

Dobre cego: Emma Ríos

2006-11-15T16:22:00.000+01:00

Coma se fose unha historia máis do seu APB, Emma foi quen de levar ao seu terreo este desafío labourista. Ademais foi un detalle o seu compromiso, máis de dúas horas sobre a mesa de debuxo para rematalo (só quedaban ela e Porto). Un exemplo de todo o que pode dar de si a faceta experimental da nosa querida irmá Steiner.

Exercicios do Lab·Ou: Morlaque de Cosme

2006-11-14T13:33:00.000+01:00

Está ben isto de marchar uns días fóra de viaxe, desconectar das obrigas e do mundanal ruido, volver e atoparse con que en Galicia os labouristas seguiron facendo as súas cousiñas e con que tes varios correos agardando para ser contestados. É unha ledicia ver que os filoexperimentadores participan nos exercicios titorados propostos pola coordinación, que o ánimo colectivo non decae. Coma este paseo polo parque do irmán Cosme, a súa peculiar versión do reto da BD circular ou morlaque. Unha chulada a cor e cunha narrativa moi fluida. Seguramente, vou meter a pata como cada vez que ultimamente fago unha comparación, pero para min ten un certo toque Dupuy-Berberian, un certo regusto á escenografía de Monsieur Jean, sempre na miña humilde e persoal opinión. Moi ben, Cosme. A seguir co bo traballo.

Tiras cruzadas: François Ayrolles

2006-11-12T17:49:00.000+01:00

Aquí un exercicio de multi-lectura pero multi, multi... Ayrolles deseñou a súa BD de forma que se poden ler ata 256 tiras diferentes de 4 viñetas cada unha... O método de lectura é ir escollendo ao azar unha viñeta de cada columna vertical e lelas todas seguidas en horizontal-diagonal. Eso si, sen alterar a orde das columnas. Ala, lede e divertídevos, que tendes para un cacho.

Dobre Cego: Bernal Prieto

2006-11-11T17:40:00.000+01:00

Como esta fin de semana (de ponte na cidade das Burgas) non imos poder atender o blog ningún dos coordinadores, adiantamos algún dos posts previstos.
Bernal é un membro non oficial do Laboratorio, que xa ten colaborado connosco no cadáver exquisito coruñés e nos experimentos destas últimas Xornadas de Ourense. Aquí tedes a súa Pulga dramática, unha historia minúscula, que non menor.

Tiras cruzadas: Etienne Lécroart

2006-11-10T17:20:00.000+01:00

Unha BD con sete lecturas distintas entrelazadas: 3 horizontais de 4 viñetas, e 4 verticais de 3 viñetas.

Dobre cego: Antonio Seijas

2006-11-09T17:14:00.000+01:00

Unha versión demoníaca do monólogo, nun impactante branco e negro... ¿Un pouco coma o Sin City de Frank Miller?

Convalidacións de Ill'Rocco (10)

2006-11-08T11:09:00.000+01:00

Outra curiosa historia do amigo Roque onde se poden ver as mccloudianas transicións aspecto-a-aspecto entre viñeta e viñeta. A BD chámase Ciudad e esta vez segurísimo que non ten nada que ver con Dave McKean.

Tiras cruzadas: Killoffer

2006-11-07T11:24:00.000+01:00

Unha BD de Killoffer con nada menos que 9 lecturas: 4 tiras horizontais de 4 viñetas, 4 tiras verticais de 4 viñetas, e unha secuencia de 16 viñetas co sentido de lectura habitual, de esquerda a dereita e de arriba abaixo.

Dobre cego: David Rubín

2006-11-06T11:00:00.000+01:00

O amigo Diablito seica optou por partir do leitmotiv Hamletiano para facer a súa historia... e foi o único que o fixo, o que amosa que estes experimentos son completamente imprevisibles. Se alguén se interesa pola boutade sobre Naruto, que lle pregunte directamente a David, que nos amenizou algunha somebresa ourensá con anécdotas sobre o tema do xeito que só el sabe facelo.

Exercicios do Lab·Ou: Orgasmo de Sanrei

2006-11-06T10:54:00.000+01:00

Aquí tedes a primeira proposta de exercicio titorado que nos enviou o noso newcomer labouriano, o irmán Sanrei. Comezando polo comezo, como debe ser, mandounos o seu particular ideograma orgásmico, un corazón rebosante de... "plenitude", por dicilo finamente, que xa lle gustaría á sosa da Igartiburu. Pois moi ben, Pablito. Os que queirades imitalo e mandar os vosos clímax coitais aínda tedes ata final de mes para facelo e entrar na votación por un punto ecuménico.

Convalidacións de Ill'Rocco (9)

2006-11-03T11:06:00.000+01:00

Como esta finde marcho ver uns amigos e non vou poder actualizar o blog, déixovos abondoso material de lectura para este par de días. Un exemplo de tiras cruzadas, un dobre cego... e unha nova convalidación do signore Rocco... Axóuxere Nocturno pertencía á época máis... "mckeaniana" do autor e está desenvolto nunha estructura simétrica moi op art, moi decorativa e experimental. Que dicir del xa a estas alturas? Roque, queremos máis fillos teus! (bedeísticos, espero que se entenda)

Dobre cego: Sergio Covelo

2006-11-03T10:50:00.000+01:00

Lynchiano total, meu! E cun precioso bitono salmón.

Tiras cruzadas: Jean-Christophe Menu

2006-11-03T10:45:00.000+01:00

Un novo exemplo extraído do OuPus 3: unha BD co becho raro este que sempre debuxa o Menu (Kasku, creo que se chama) con sete lecturas cruzadas: tres horizontais e catro verticais). A ver que vos inspira...

Lecturas recomendadas polo Lab·Ou

2006-11-02T11:36:00.000+01:00

O Lab·Ou ten sede central en Ourense e por aquí non hai librerías especializadas en banda deseñada, polo que cada vez que saio de visita ao estranxeiro, aproveito para pasar por BD! (a tenda de Melo e Eva) ou pola Gata Tola para aprovisionarme de lecturas para unha boa tempada. Do meu último periplo destacaría un par de novidades polo seu carácter filoexperimental. De Ganges de Kevin Huizenga (sins entido) suliñaría como mestura as pequenas historias cotiás e insignificantes (un paseo ata a biblioteca, unha conversa conxugal no leito, etc.) con arriscadas composicións narrativas que se saen do agardable nun slice of life. Por exemplo, na ilustración podedes ver unha curiosa regresión temporal-mental a través de xogos coa elipse entre viñetas. Unha BD para ler con calma e fixarse nos seus mecanismos. Velaquí a súa web.

Morlac de Leif Tande (Diábolo) é un abraiante divertimento en plan multi-lectura que me lembra poderosamente aos libros de Elige tu propia aventura que liamos de pequenos, que sacaba Timun Mas e tiñan as capas vermellas (vós tamén os liades, non?, polo menos na sección infantil da biblioteca de Ourense eran dos máis solicitados...). O caso é que o lector pode escoller que trama prefire para o protagonista, e os argumentos vanse complicando segundo avanza a acción. O paralelismo e a simultaneidade están presentes en todo o experimento, pero sobre todo destacaría o seu carácter lúdico, de ir facendo escollas a ver qué lle acabará pasando ao fulano protagonista. É o tipo de lectura ideal para levarse ao baño e gozala en pequenas doses, pouquiño a pouco, unha liña argumental de cada vez, para que non canse. Unha inesperada sorpresa coñecer a este tal Tande, de quen non sabía nada e que xa me ten namorado polo seu dominio da BD experimental. Velaquí o seu blog.

Convalidacións de Sanrei (1)

2006-11-02T10:48:00.000+01:00

Aquí tedes o exercicio de ingreso que nos enviou o recén chegado irmán Sanrei para entrar nesta irmandade místico-máxica. Nada menos que unha BD muda de 4 páxinas onde se divirte coas convencións onomatopeicas, e por riba a cor. Bastante interesante para ser o primeiro. Que non decaia!

Tiras cruzadas: Lewis Trondheim

2006-11-01T11:15:00.000+01:00

Se queredes historias de náufragos, as de Lewis Trondheim son máis interesantes que as da serie Perdidos, polo menos non teñen tanto cabo solto. Aquí podedes saborear sete tramas paralelas: tres en horizontal, de esquerda a dereita; tres en vertical, de arriba abaizo; e unha en diagonal, da esquina superior esquerda á inferior dereita. Bon appétit!

Longa vida ao irmán Sanrei

2006-10-31T12:08:00.000+01:00

Algo de visionario tiña Roberto Carlos cando cantaba aquilo de "Yo quiero tener un millón de amigos". Ao que desde Lab·Ou engadiriamos "E así máis forte experimentar". Porque a unión fai a forza. "Todos a una, como en Fuenteovejuna!" Por iso montamos estas celebracións para darlles a benvida aos recén chagados á loxia, porque énchenos de orgullo e satisfacción que todo tipo de persoas en principio en pleno uso das súas facultades mentais se apunten a isto de levar a BD "a onde ningún home endexamais tivo chegado". Especialmente se son completos descoñecidos para nós. Porque iso significa que non son colegas e/ou amigos obrigados polas leis do "quedar ben" ou influenciados polo salvaxe magnetismo e o carisma contaxioso dos coordinadores do invento. Non, se veñen aquí sen referencias e se aventuran a entrar polos seus propios medios é que verdadeiramente lles interesa a investigación gráfica, e non que non souberon resistirse ao charme engaiolante do Mestre Cerralleiro (eses seus olliños de año son irresistíbeis, ese seu sorriso fai devecer) ou que foron sometidos pola hipnotizante dialéctica de servidor (máis pesado ca unha vaca en brazos).

Algo así pasou co novo aprendiz adherido á causa laboureira. Un bo día presentóusenos por aquí un vigués de 27 anos chamado Pablo Leirós, a quen de momento non temos o gusto de tratar en persoa (todo se andará), e nada, a pouco acabou convertido no irmán Sanrei e no 9º pasaxeiro desta nave da 9ª arte. Dádelle un saúdo ao rapaz, que non se nos sinta incómodo agora.

Buscando documentación en internet sobre este recén chegado para presentárvolo en sociedade, pouco hai aínda que contar. Ten participado nunha chea de fanzines e ten gañado unha chea de premios en concursos municipais de BD, mais o meirande mérito deste vigués é ter xa un álbum publicado ás súas costas. Trátase de La Alcorisa que se hizo villa, unha obra de 50 e pico páxinas guionizada por David Braña e debuxada por Leirós, encomendada polo concello de Alcorisa, en Teruel, para celebrar o IV centenario desta vila. Vamos, que Sanrei xa ten unha certa experiencia no medio, non o vaiamos subestimar. Polo demais, de momento non hai moito máis que engadir (home, o rapaz fixo a XXVIII maratón popular de Coia en 2:04:50, pero esa información tampouco é moi pertinente para este blog), pero estamos seguros de que nun futuro próximo Leirós dará moito que falar.

Benvido, irmán Sanrei, a este Laboratorio. Recomendamos a todos os filoexperimentadores que sigan atentos a este weblog, pois nos vindeiros días empezaremos a pendurar cousiñas do noso último illuminati, entre elas o seu exercicio de ingreso e a súa proposta de resolución dun dos nosos exercicios titorados (para que os labouristas máis veteráns non se durman nos loureiros; este, que acaba de chegar, xa vén dando guerra).

Vita brevis, BD longa!

Dobre Cego: Miguel Porto

2006-10-31T10:52:00.000+01:00

Xa de por si a historia é unha chulada, pero a min como que me soa de algo, teño un déjà-vu de non sei que...

Pode que dunha portada do Puñetas desde el Atlántico? Con todos vostedes, o irmán Stereotopffer, capaz de tornar un aburrido exercicio de estilo sorpresa nunha peza máis do seu rico universal persoal! Ese mestre do reciclaxe temático! Ese adalide da autorreferencialidade! Ese paladín do leitmotiv recorrente! Ten mérito, que ademais botou case tres horas facéndoo, foi o grande mártir pola causa.

Exercicios do Lab·Ou (5): Tiras cruzadas

2006-10-30T10:16:00.000+01:00

Dentro do noso programa de exercicios comúns titorados, e seguindo coa nosa programación habitual de exercicios de multi-lectura (va que son xugosos?) cunha certa dificultade engadida, para esta quincena escollimos o equivalente bedeístico a un dobre salto mortal carpado sen rede: o reto creativo 3.1. ou tiras cruzadas. Pero tranquilos, estamos seguros de que coa vosa experiencia superaderes o desafío meritoriamente.

Citando directamente do Grimorio en que consisten as tiras cruzadas: "BD duna páxina con varias tiras que deben poder lerse con sentido en horizontal e vertical, e mesmo nalgúns casos en diagonal e sentido inverso". A definición pode ser un pouco opaca, pero a BD de exemplo de Ed Subitzky que acompaña ao post o explica perfectamente. Neste caso son son 4 tiras horizontais e 4 tiras verticais, independentes entre si pero ao mesmo tempo interconectadas porque están formadas polas mesmas viñetas. O quid do exercicio é dar atopado cadriños o suficientemente versátiles como para que funcionen con significados diferentes en secuencias distintas. Vai ser como un puzzle no que encaixar as pezas medio a cegas.

Requisitos mínimos para este exercicio titorado: aínda que a estructura habitual de tiras cruzadas é de 4x4 cadros (xa o veredes na documentación que iremos pendurando nos vindeiros días), aceptaremos propostas cun mínimo de 3x3 viñetas (3 tiras horizontais e e tiras verticais de 3 viñetas). Estas deberían ter alomenos 6 lecturas múltiples: 3 horizontais, de esquerda a dereita, e 3 verticiais, de arriba abaixo (no caso dunha estructura 4x4, 8 lecturas; etc.). O autor poderá escoller se engadir novas lecturas a maiores, como diagonais ou inversas, pero non é obligatorio. Os valentes que vos decidades a intentalo, sabede que seredes agasallados con nada menos que 5 puntos, unha das puntuacións máis altas que subiría dunha tacada aos vosos cursus honorum.

Vita brevis , BD longa!

Convalidacións de Ill'Rocco (8)

2006-10-30T10:04:00.000+01:00

Xa quedan pouquiñas bandas deseñadas de Roque por convalidar (a menos que obriguemos ao autor a punta de pistola a seguir traballando para poder gozar da súa arte), así que saboreemos con calma as restantes. Esta títulase Lugares por ver e é un novo exercicio de estilo narrativo. Así, Ill'Rocco supera as restricións icónicas (non debuxa ningunha persoa na historia, só estampas espaciais baleiras) e secuenciais (soamente usa a transición aspecto-a-aspecto da tipoloxía McCloudiana para desenvolver o seu relato) que se autoimpón e cóntanos unha preciosa declaración de intencións. Sutil e seductor.

Dobre cego: Manel Fontdevila

2006-10-29T11:05:00.000+01:00

Este home é un monstro, un peazo artista.

Convalidacións fanzinerosas: DiablitoBeer (4)

2006-10-28T12:22:00.000+02:00

Neste ano no que, por diversas circunstancias que agora non vén ao caso lembrar, non tivemos os mesmos prazos para sacar adiante o Fanzine das Xornadas, o irmán Diablito (o 'ecce homo' galego) tivo a ben agasallarnos coas capas e unha historia de ¡10! feitas a contra reloxo. Unha vez máis, graciñas meu. Que dicir de Crise de identidade motorizada? Pois que é unha banda deseñada dun ritmo endemoñadamente frenético e cunha chea de retrincos experiementais. Para empezar, a súa restrición textual apoiada pola invención dun novo alfabeto pseudo-oriental con evidentes funcións icónicas e comunicativas. Pero é que a narrativa é prodixiosa: a páxina 5 na que se altera o sentido de lectura e unhas viñetas se superpoñen a outras é brutal. E a derradeira, construida nun fluido travelling plano-contraplano, é algo que só se pode facer en BD (en cinema sería imposible), co que Rubín amosa o seu coñecemento do medio. E tantos e tantos pequenos detalles de transicións e elipses e secuencias que sería imposible resumir polo miúdo neste post. Bravo, mestre.

Convalidacións de Ill'Rocco (7)

2006-10-27T11:31:00.000+02:00

Hoxe teriamos que ter seguido coas convalidacións fanzinerosas, pero o Mestre Cerralleiro non me pasou as páxinas do irmán Diablito que tocaban a tempo, así que cambio de plans de última hora. Menos mal que aínda quedan cousiñas convalidables do irmán Rocco. Neste caso, unha BD cunha restrición secuencial non sequitur. Para que non lembre as tipoloxías transicionais segundo McCloud, esta era a que "non ofrece ningunha relación lóxica entre viñetas". Vamos, un sins-entido...

Convalidacións fanzinerosas: Cosme (4)

2006-10-26T11:21:00.000+02:00

Cando a experimentación gráfica é moi sutil, moi discreta, corre o risco de pasar desapercebida. E iso venlle pasando constantemente ao noso irmán Cosme, que como (con bo criterio) non lle gusta abusar dela, moitas veces non se lle nota o je-ne-sais-quoi particular que teñen as súas historias e son infravaloradas. Como esta, Que pasa con Max?, que nos fixo para o Fanzine das Xornadas n.º 13. Está feita cunha férrea estructura alterna de plano-contraplano e, da 2ª á 4ª páxina, empregando só planos detalle ou primeiros planos. Facer unha BD de bustos parlantes e saír ben parado é todo un desafío, e máis aínda se renuncias a unha composición de páxina espectacular. Porque entón debes ter un grande dominio da xestualidade, do diálogo e do ritmo para que a cousa teña interés; como é o caso de Cosme. Relédea con calma e sen prexuízos e veredes todo o que leva detrás e o ben que funciona.

Cadea aleatoria (e 17)

2006-10-26T10:57:00.000+02:00

Autores: Manel Fontdevila + Jordi Pérez + Sergio Covelo + Antonio Seijas

Palabras: pelo rizado + bruja + empapelar + crucigrama

Convalidacións fanzinerosas: Stereotopffer (9)

2006-10-25T11:29:00.000+02:00

Algúns dos labouristas en activo colaboraron no último número do Fanzine das Xornadas aportando bandas deseñadas feitas expresamente para a ocasión (que detalle). En ningún momento se lles indicou ningunha temática ou requisitos (libre albedrío en canto a contidos), pero vai ti saber por que, seica por mor do Zeitgeist compartido, a maioría enviou historias experimentais que poderían ser convalidables segundo epígrafes do Lab·Ou. Está claro que isto da experimentación é un vicio; como coas patacas fritidas, cuando haces pop ya no hay stop. Nos vindeiros días imos prestar atención a estas colaboracións investigadoras rescatadas do Fanzine n.º 13.

Comezando, por exemplo, polo irmán Stereotopffer. Chocounos que Porto nos pedise que lle reservasemos o prego central (?), mais unha vez vista a súa BD entendimos por que. Enmarcada dentro da súa recente temática de animais vingadores e cazadores cazados, volveu xogar cos exercicios de BD muda (1.3.3.) e secuencia simultánea (3.7.), tal como xa fixera en La misteriosa desaparición... Só que esta vez moitísimo mellor, moito máis complexo. A posta en páxina é unha marabilla, mesturando as elipses coa decoración, con ese movemento de lectura tan fluído dunha esquina á outra e esas transicións practicamente imperceptibles. O bitono e súper-acertado. Vamos, unha preciosidade, e un par de chanzos máis no cursus honorum de Miguel.

Cadea aleatoria (16)

2006-10-25T11:02:00.000+02:00

Autores: E. F. + Iris Blanco + Alberto Vázquez + Brais Rodríguez
Palabras do Pictionary: París + hamburguesa + infierno + anginas

Corazón de tormentas, de David Rubín, nominada en Expocómic

2006-10-24T19:18:00.000+02:00

Acabamos de enterarnos de que Corazón de tormentas, a banda deseñada do noso querido irmán Diablito debuxada durante o reto BD 24x24 e que pode considerarse a obra fundacional do Lab·Ou, acaba de ser nominada na categoría de mellor obra nacional dos premios de Expocómic, o salón de Madrid. Desde aquí cremos que é todo un triple mérito por ser: un cómic experimental, en galego, e por riba feito en menos de 24 horas. E tamén cremos que debería gañar, que caraina; o único contrincante á altura sería o Bardín de Max.

Moitas felicidades a David Rubín, que tamén está nominado como mellor guionista nacional polas súas historias en Barsowia en llamas, sumando así con todo merecemento un novo par de chanzos na súa meteórica carreira. E parabéns tamén a Alberto Vázquez, nominado na categoría de autor revelación, que aínda que non é membro oficial do Laboratorio o é oficioso e tamén lle temos moito cariño. E por último, noraboa aos mozos de BD Banda e do Fanzine Enfermo, nominados como mellor fanzine... ogallá gañe algúns dos dous.

Máis información na Cárcel de papel, e non vos esquezades de votar online para que lle dean o(s) premio(s) a David, como debería ser. Bravo por Diablito!

Convalidacións de Ill'Rocco (6)

2006-10-24T11:32:00.000+02:00

Aquí tendes unha das miñas BDs preferidas dentre as que ten mandado o irmán Ill'Rocco para convalidar por puntos no seu cursus honorum: Adolfo. Se me gusta especialmente é pola súa aparente sinxeleza que oculta un gran traballo de planificación e unha confianza cega nas posibilidades deste medio. E tamén por ese aire de boutade que non deixa de ter.

Primeiramente, xa abraia que Roque decidise empregar dous tipos de iteración na mesma historia: iteración icónica total (2.1.) e iteración textual (2.3). Vamos, que todas as viñetas repiten o mesmo debuxo e o mesmo diálogo. É unha brincadeira? Si, pero hai algo máis. Que empregue unha tipografía distinta en cada caso (unha solución que decidimos valorar como un tipo de restrición plástica, pois nela baséase o éxito desta obra) dalle moítisima profundidade ao asunto. É unha crítica feroz a política dialéctica que estamos a sufrir no panorama actual, e ao mesmo tempo unha brillante reflexión sobre o sinsentido do discurso nazi, e tamén un exercicio bandeira do minimalismo formal (menos é sempre máis). Pero seguro que vós tedes moitísimo máis (e mellor) que dicir. Señor Romero, volvo quitarme o chapeu ante vostede.

Morlaques: Jean-Christophe Menu

2006-10-24T11:14:00.000+02:00

Para rematar coa documentación sobre BDs circulares, ofrecemos hoxe o último exemplo extraído do OuPus 3, un morlaque feito polo militante Jean-Christophe Menu. Ten a peculiaridade de posuír unha estructura en acordeón: a historia lese normal, de esquerda a dereita e de arriba abaixo ata chegarmos á última tira en negro, que se le no sentido contrario e conecta outra vez co principio da historia, volvendo empezar o ciclo. A primeira vista semella un pouco liosa de ler, pero compréndese á primeira. Agardemos que vos convencese este exercicio titorado e que empecen a chegar cedo as vosas propostas de resolución.

Cadea aleatoria (15)

2006-10-24T11:06:00.000+02:00

Autores: Cosme + Roque Romero + Emma Ríos + Albert Monteys

Palabras do Pictionary: transplantar + gradería + oeste + funeral

Exercicios: Orgasmo de Covelow

2006-10-23T11:30:00.000+02:00

É un pracer contar cunha nova colaboración do irmán Covelow, un dos nosos labouristas que ata o momento mantiña un perfil baixo, pero que estaba claro que era para tomar impulso e pegar un pulo artístico como o que agora amosa. Sergio ofrece unha resolución do primeiro reto titorado que propuxemos no Lab·Ou, o de crear unha nova metáfora visual para a sensación de orgasmo (se alguén quere facelo, aínda pode: queda un mes e pouco de prazo). E faino cunha interesante proposta esóxena, sen empregar iconos gráficos externos, senón máis ben cunha efectiva estamapa subxectiva e surreal. Aquí o machote crécese coa fazaña, ve a luz e ten lume no corpo. Un enfoque fantasioso en primeira persoa pero que funciona á perfección. Parabéns polo resultado, Covelow.

Cadea aleatoria (14)

2006-10-23T11:17:00.000+02:00

Autores: Bernal Prieto + ? + Hugo Covelo + Miguel Porto

Palabras do Pictionary: Francia + lápiz + galopar + trozo